vrijdag 12 juni 2015

Krukje bekleden





Het allerleukste aan een kringloopwinkel is toch wel iets heel lelijks
voor heel weing geld scoren en daar dan weer iets moois van maken.
Vorige week zag ik in onze kringloopwinkel een krukje staan
met een vieze versleten bekleding.


Echt zo'n krukje die niemand wil hebben (volgens mij een pianobankje).
En toch, ik zag er wel wat in, want de bekleding kun je,
van dit soort krukjes, heel makkelijk vervangen.
Ik wil jullie graag laten zien hoe makkelijk het is.

Het krukje was nog lekker stevig en van het houtwerk was ook wel wat te maken.
Het eikenhout laat zich makkelijk bewerken met loogbeits.
Ach, ik dacht, het kan best een handige bijzetter worden.
Thuis heb ik meteen de vieze bekleding verwijderd.




Let op, de bekleding niet meteen weggooien, want die heb je straks nog nodig.
Het houtwerk heb ik helemaal kaal geschuurd
en daarna ben ik er nog even flink met koperborstel over gegaan.
Hiermee maak je de houtnerven nog wat dieper,
dan trekt de loogbeits er straks nog wat beter in.



Zo, het houtwerk is weer helemaal kaal en schoon.
Het knapt er altijd weer van op.




Ik heb loogbeits Kasteel Eik gebruikt.
Lekker donker, ik vind het mooi geworden.




Omdat het krukje maar 4,50 heeft gekost, ben ik hier in huis 
op zoek gegaan naar wat ik nog had liggen aan restjes stof.
Ik had ook een nieuwe stoere lap kunnen halen,
maar het is leuker om m af te werken met spullen die je toch nog hebt liggen.
Ik vond nog een stuk stof die ik over had van de vouwgordijnen in de keuken.
Het stukje was ruim voldoende om de kruk mee te bekleden.

Leg de oude stof op de nieuwe stof en knip het na,
het is zo gebeurd.



Het scheelt heel veel meetwerk en de hoeken mooi vouwen wijst straks voor zich.




Met een tacker maak je de stof vast op het krukje.
Hoeken strak vouwen en vastnieten.



Om de nietjes weer mooi weg te werken, heb ik een grijs fluweelbandje gebruikt.
Het bandje had ik ook nog ergens liggen.
Het bandje plak je vast met een lijmpistool, dat is de snelste manier.






Een handige bijzetter op de slaapkamer van onze jongens.
Ze gebruiken m als ze op de playstation aan het spelen zijn.
Het is een degelijk en stevig krukje, zo gaat ie weer jaren mee.







dinsdag 2 juni 2015

Inspiratie




Ik hou van oude spullen en ben altijd erg geïnteresseerd in de verschillende
culturen van onze wereld.
Dat is ook wel te zien aan veel spullen die ik in huis heb staan.
Met de kinderen bezoeken wij regelmatig een museum,
daar leren wij allemaal van en ik doe altijd veel inspiratie op.

In de maand mei zijn we twee keer naar Museum Volkenkunde
in Leiden geweest.
Eerst alleen met mijn dochter...


en twee weken later namen we de jongens ook mee.
In dit prachtige museum staan, in acht zalen, objecten opgesteld
uit Afrika, Azië, Japan, Korea, China, Indonesië, Oceanië,
Midden- en Zuid- Amerika, Noord- Amerika,
de Poolgebieden en er is een Boeddhazaal.

Voor kinderen is er een supergave speur- ontdekkingstocht The Tribe,
waarmee ze superkrachten gaan verzamelen.
Dit is echt zo leuk voor de kinderen.
Als ze de vier eerste krachten hebben verzameld,
dan kunnen ze lid worden van The Tribe.
De kidsclub van Museum Volkenkunde, ze verdienen dan hun eerste stoere tattoo.






Toen we in de Afrika zaal waren, viel mijn oog op een paar
prachtige kettingen in een van de vitrines.




Dit zijn kettingen gemaakt door het Dogon volk uit Mali (een land in West- Afrika)
Veel Dogon mannen en vrouwen dragen kettingen met duge hangers
(meestal een ronde of cilindrische steen, een glazen kraal,
of een stuk ijzer) die hen verbinden met de kracht van hun voorouders.
De bel maakte oorspronkelijk deel uit van een muziekinstrument.
Als ze overlijden blijft hun ketting achter in het heiligdom
dat zij hebben onderhouden, wordt de ketting verstopt in een graanschuur
of achtergelaten in de wildernis.

Ik dacht bij het zien van deze kettingen, 
dat ga ik thuis namaken, maar dan in het groot.
Al enige jaren verzamel ik bellen,
ik heb ze in veel soorten en maten.



Mijn nieuwste aanwinst is de ronde koperen bel, die kocht ik 
in de museumwinkel van Museum Volkenkunde.
De grote teakhouten schaal vond ik laatst voor 3,50 bij de kringloop.
Ideaal om mijn verzameling bellen in te bewaren.

Deze houten schaal kocht ik vorige week voor 1 euro
bij een andere kringloopwinkel (ik dacht, ik loop eens hier naar binnen).


Ja, deze en het is echt waar hoor (soms snap ik er ook niks van).



De oude houten kralen kocht ik, tijdens de pinksterdagen, 
op de Luikse Markt hier in Utrecht.
De handgemaakte Afrikaanse kraal kocht ik ook in de 
museumwinkel van Museum Volkenkunde.

Allemaal onderdelen voor mijn ketting zoals ik m in gedachten had.
Nu moest ik alleen nog op zoek naar een echte oude verroeste ketting.
Die vond ik bij een kringloopwinkel hier twee dorpen verderop,
in Oudewater.
Soms ben ik weleens op zoek naar losse onderdelen en in 
die kringloopwinkel vind ik het dan altijd, dus nu ook weer.

Ik zag op de grond een grote ijzeren katrol liggen 
met haken en kettingen in twee diktes.
Het probleem was, ik wilde alleen die kettingen, die grote katrol niet.
De eigenaresse wilde de kettingen er wel afhalen voor mij (joepie).
Ze ging een slijptol halen, maar wij wisten allebei niet hoe ie aanging.
Net op dat moment kwamen er drie mannen binnenlopen.
Ik vroeg aan een van hen, of hij wist hoe ie aanging.
Ze brabbelden iets tegen elkaar in een taal die ik niet verstond
(waarschijnlijk Pools of zo) de man had binnen no time
de slijptol aan de praat.
Ik wist niet hoe snel ik de ketting strak moest houden,
zodat hij kon slijpen.
Ik moest en zou die ketting mee naar huis nemen.
De vonken vlogen me om de oren, het was zo komisch,
eigenlijk had ik er een foto van moeten maken ;-)

Ik bedankte de beste man na alle gedane arbeid en zei tegen 
de eigenaresse dat ik de haak er ook wel bij wilde hebben.
De grovere ketting liet ik toch maar voor wat ie was, 
ik nam alleen de ketting met de fijnere schakel mee.
We stonden nog even te praten, toen de eigenaresse ineens begon te lachen
en zei dat ik even in de spiegel moest kijken.
Ik was helemaal oranje, ik leek wel een clown haha!!
Ach nou ja, ik had mijn ketting, dus ik kon mooi mijn idee gaan uitwerken.
Altijd fijn ;-)




Ik weet nog niet wat ik met die haak ga doen hoor,
maar vond m wel leuk om mee te decoreren.
Voorlopig ligt ie even buiten op een tafeltje.

Ik legde de ketting op de grond uit, met de decoratie er nog los aan,
zo kon ik een beetje zien hoe ie eruit moest komen te zien.


Ongeveer zo, maar er moest eerst nog een stuk af, 
ik had 3,5 meter ketting, dat was natuurlijk te lang.
Ik wilde m graag aan de eiken balk hangen als decoratie.

De bellen en kralen bevestigde ik met koperdraad aan de ketting.
Koperdraad is ideaal en heb ik altijd op voorraad,
ik koop het bij de hobbywinkel.


Met een fijn kwastje met roestverf, maakte ik het glimmende koperdraad oud.
Anders zie je het zitten aan de ketting en dat is niet mooi.



Zo is ie geworden, leuk toch?
Ik heb de bovenste bellen toch maar vervangen door een kleiner formaat,
bij het voorbeeld op de grond heb ik grotere liggen.
Ik vond het zo aan de balk met kleinere bellen wat realistischer.
Ik heb ook expres niet voor symetrie gekozen (bij het voorbeeld op de grond wel).
Nu vind ik m wat interessanter om naar te kijken.






Er is niks meer te zien van het blinkende koperdraad ;-)




Ik heb in het museum ook de tentoonstelling Geisha bezocht, dat was zo mooi!


De tentoonstelling is nu afgelopen,
 het was de succesvolste tentoonstelling ooit voor Museum Volkenkunde
met ruim 100.000 bezoekers!!


Hier loopt Zoya door de gang met kersenbloesem.
Helaas is de bloesemtijd hier nu ook voorbij.
Een paar weken geleden had ik een mooie bloesemtak in een van de kruiken
op de sidetable staan.
Ik vond dat zo mooi, maar dat was natuurlijk maar voor een paar dagen.
Als je er langer van wilt genieten, dan ziet er maar 1 ding op
en dat is een kunst bloesemtak ( zoals hier in het museum).

De natuurechte zijdebloemen van silk-ka zijn de allermooiste.
SILK-KA presenteert twee keer per jaar een nieuwe collectie, naar eigen ontwerp.
Ik was afgelopen vrijdag weer even gezellig bij parvani
Sonja heeft heel veel keuze in deze mooie bloemen.
Ik nam daar een mooie kersenbloesem tak mee.





Ik vind het zo leuk staan, je kunt m alle kanten op buigen,
maar net hoe je het zelf wilt hebben.
De roze bloemetjes kleuren mooi bij mijn roze koelkast.
Ik had hier gewoon even zin in, de rozenbotteltak die er eerst in stond
past meer bij de herfst, dus die heb ik even opgeborgen.



Vorige week was een drukke week voor mij.
Ik had afgelopen zaterdag net een uurtje over om naar het open huis
van Carola van Vliet van  landelijkensoberwonen te gaan.
Het was weer prachtig bij haar, helaas geen medebloggers gezien,
het was al wat later in de middag.
Wel een heerlijk wijntje gedronken :-)
Ik heb twee mooie kussens gekocht voor in de bank,
die had ik echt nodig.


Mooie grove kussens met een stoere festonsteek.
Ik ben er blij mee en het staat heel mooi!!




De soeplepel rechts komt ook bij Carola vandaan.
De hele grote ernaast kocht ik laatst bij de kringloopwinkel
voor 5 euro.
Ik vind m mooi matchen met de lepel van Carola.
Met z'n tweeën is leuker dan toen de grote er nog alleen hing.
De half geglazuurde pot is ook nog een recente vondst uit de kringloop,
helemaal leuk met die oortjes eraan en perfect voor mijn
oude keukenspullen. Het was ook echt een koopje, altijd leuk!
Zo is het weer een gezellig hoekje geworden in de keuken.


Ik ben blij dat mijn stoere ketting geïnspireerd op de kettingen van het
Dogon volk uit het museum ook goed gelukt is.
Elke keer als ik ernaar kijk moet ik weer lachen,
dan zie ik weer die Poolse man met die slijptol voor me
en mijn gezicht die helemaal oranje geworden was.
Ik weet nog steeds niet hoe het kwam, of dat ik alle stof door het
slijpen in mijn gezicht kreeg, of dat ik misschien naderhand
met mijn handen aan mijn gezicht heb gezeten, mijn handen
waren ook helemaal oranje.
Al met al blijft het een leuk verhaal en de plek waar ie hangt
is perfect.

Vanaf 25 mei is de gezinstentoonstelling Grrrrr...Machtige dieren wereldwijd
te zien in Museum Volkenkunde.
volkenkunde.nl/nl/news/verwacht-museum-volkenkunde
Een tentoonstelling voor het hele gezin, wij gaan er zeker kijken.
Dit museum is echt een aanrader , de kinderen vonden het echt geweldig!!
Via facebook blijf je helemaal op de hoogte
www.facebook.com/volkenkunde

Ik heb meer inspiratie opgedaan, dus ik zal er nog op terugkomen
in een van mijn volgende blogposten!


Liefs Monica

zaterdag 16 mei 2015

Van afzichtelijk ding naar...



Een beauty dit toch?
De (eigenlijk gruwelijke) wandconsole heeft een ware metamorfose ondergaan,
want hoe vond ik m...


Ik zag de console liggen bij de kringloopwinkel en griste m meteen mee,
maar wat een lelijk ding eigenlijk hè?




Hoe kitsch wil je het hebben?
De kleur is prachtig zalmroze met gouden randjes hihi ;-)
Aan de achterkant zaten twee haakjes, dus heeft ie zoals op de linkerfoto
aan de wand gehangen.
Je kon er dan een gezellig plantje of zo op zetten.
Ik zag wel meteen dat ik hier iets moois van kon maken.
Het is een heel groot zwaar ding en voor 3,50 was ie van mij.

Thuis gekomen heb ik m meteen toegetakeld met een hamer.
Ik wilde er een oud robuust ornament van maken, 
dus die nette randen sloeg ik er allemaal af.


Ik heb in het verleden verschillende dingen gedaan met kleigrond, weten julie nog?
Zoals de pot op de eettafel...




Een deze gipsen consoles..




Werken met kleigrond is hartstikke leuk en geeft een meest realistisch resultaat,
dus wilde ik de wandconsole ook op deze manier gaan bewerken.
Bij mij om de hoek zijn ze gestart met een nieuw bouwproject
er wordt dus heel veel gegraven, dus de kleigrond ligt voor het oprapen.
Hoe zie je nou of je met kleigrond te maken hebt?

Het vaststellen van de grondsoort kan met de hand of met het oog.


Probeer er bijvoorbeeld een bal van te kneden. 
 Valt ie niet uit elkaar, dan zit er een flink percentage kleideeltjes in.
Probeer er een strengetje van te rollen, hoe dunner je die kunt rollen,
hoe vetter is de klei.
Lukt het niet er een bal van te kneden, dan is het percentage zanddeeltjes groter.

Klei kun je dus gewoon uit de natuur halen.
Kleigrond bestaat uit een heleboel kleine korreltjes,
die kleven allemaal aan elkaar. Met deze grond kun je dus goed kleien.
Als je het nat maakt, is het kneedbaar en wordt na het drogen keihard,
zo hard als beton.

Als eerste heb ik de console een dun laagje muurvuller gegeven,
gewoon met de kwast opbrengen.
Ik heb dat gedaan om de console een goede ruwe hechtlaag te geven.


De kleigrond meng ik met water.
Goed kneden met je handen, dat is echt een ontzettend smerig werkje,
het ruikt ook heel vies.
Goed roeren zodat het een mooie egale substantie wordt.
Het moet zo dik blijven als dikke lobbige yoghurt,
het moet goed smeerbaar zijn met een kwast.


Ik heb heel veel verschillende laagjes opgebracht en tussendoor
telkens goed laten drogen en uitharden.
De klei koekt snel aan in de emmer, dus dan weer mengen met een beetje water.


De lagen drogen grijs op, gewoon in de natuurlijke kleur.
Over de laatste natte laag strooide ik wat tegellijmpoeder door een zeef.



Dat heb ik gedaan om een extra harde toplaag te krijgen en
een poederig uiterlijk.


De poeder in de natte kleilaag tamponeren met een droge kwast en 
navegen met een droge spalterkwast.


Laten drogen en uit laten harden.
ik wilde m graag met twee staven betonijzer op een houten blok bevestigen,
toen kwam Carlo met het idee om zo'n blok te gieten van beton.
Een heel leuk idee, maar dan moest ik wel een mal hebben.
Wat een gedoe om dat ook nog te maken :-(
Hier in huis vond ik nog een opbergdoos met schuifdeksel.
De lengte was perfect voor de console, maar de breedte niet.
We hebben de schuifdeksel gebruikt om m smaller te maken.


Prima zo toch? Dat scheelt weer een mal op maat maken.
Mijn vader heeft het overgenomen, want ik dacht dat de betonijzers
zo in de natte beton gezet konden worden..


en dat het beton na het drogen dan stevig genoeg zou zijn
om zo het zware ornament te dragen.
Ik heb er natuurlijk helemaal geen verstand van, want mijn 
vader zei dat dat niet zou lukken.
Hij heeft eerst een ijzeren constructie gemaakt en
 daarop de betonijzers vastgelast.
Zo heeft hij het in de mal gezet en daarop het beton gestort.



Toen het droog was en helemaal uitgehard, heb ik alles mee naar huis genomen.
Ik heb de mal er afgehaald en het betonblok wat gladder gemaakt met Ardex.
Ardex is een uitvlakmortel.
Na het drogen heb ik het nog wat bijgeschuurd hier en daar.


Ik vind dat ie supergoed gelukt is.
Je hebt iets in je hoofd voor je ergens aan begint,
maar dan moet het ook nog lukken he ;-)
En dat voor maar 3,50!!

Liefs Monica